10.4.6. Kröfur um útsýni í vistarverumLeiðbeiningarInngangurÍ byggingum skal ljósvistin stuðla að öryggi, heilsu og þægindum. Tryggja skal að byggingar og aðkoma þeirra hafi fullnægjandi lýsingu, sem felur í sér bæði nægilegt dagsljós og viðeigandi raflýsingu. Einnig þarf að tryggja nægilegt útsýni frá byggingum. Meta skal dagsljós, raflýsingu og útsýni í samhengi við þær athafnir og verkefni sem fyrirhugað er að fari fram í hverju rými fyrir sig og tryggja að dagsljós nýtist fyrst og fremst sem ljósgjafi í mannvirkjum. Þegar gluggar eru endurnýjaðir skal eftir fremsta megni koma í veg fyrir að dagsljósaskilyrði versni og leitast við að bæta þau ef mögulegt er. Krafan um dagsljós skal skoðuð í ljósi almennra heilsufarslegra áhrifa dagsljóss. Aðgangur að dagsljósi og útsýni hefur áhrif á dægursveiflu og andlega líðan einstaklinga. Magn dagsbirtu í mannvirkjum hefur jafnframt áhrif á orkunotkun raflýsingar. Góð nýting á dagsljósi dregur úr þörf fyrir raflýsingu, en getur aukið hættu á glýju og ofhitnun í mannvirkjum. Mikilvægt er að hægt sé að stýra dagsljósi og hita frá sólu. Stýringin þarf að miða að jafnvægi milli góðrar innivistar og takmarkaðrar orkunotkunar. Skilgreiningar
LeiðbeiningarÚtsýni til umhverfisins er mikilvægur þáttur í upplifun rýma í byggingum. Vistarverur skulu vera búnar gluggum sem staðsettir eru þannig að fólk í rýminu geti horft út á umhverfið. Rými sem aðallega fá ljós í gegnum þakglugga, skulu ætíð jafnframt hafa lóðrétta glugga til að tryggja útsýni. Við mat á útsýni eru mismunandi þættir metnir; aðgengi að útsýni, innihald og skýrleiki útsýnis. Aðgengi að útsýni fer eftir gluggastaðsetningu og gluggastærð ásamt staðsetningu áhorfanda í rýminu. Innihald útsýnis getur m.a. verið náttúra eða borgarumhverfi. Skýrleiki útsýnis getur farið eftir glertegundum, sólafskermun, glýjumyndun eða þörf fyrir einkalíf. ÍST EN 17037 metur útsýni meðal annars með því að skipta útsýni upp í þrjú lög: Himinlag, Landslag/borg og jarðlag. Útsýni að landslagi og borg getur til dæmis falið í sér sjóndeildarhring, nálægar byggingar eða náttúru. Útsýni að jarðlagi getur t.d. verið að götum, bílastæðum og borgarumhverfi. Markmiðið með aðferðinni er meðal annars að meta hversu miklar upplýsingar og tengingu útsýnið gefur um nærumhverfið, svo sem tíma dags, staðsetningu, veður, náttúru og mannlíf. Einnig er slíkt mat til þess að stuðla að góðri líðan og upplifun notenda inn í rýmum bygginga. Við mat á útsýni samkvæmt aðferð í ÍST EN 17037 skal velja vistarveru með besta útsýninu í hverri íbúða- eða vinnurýmategund á hverri hæð fyrir sig. Meta skal fjölda útsýnislaga út frá fjarlægð áhorfanda frá glugga. Nota má sjónlínur á sniðmynd til að meta fjölda sýnilegra laga frá punkti í hæðinni 1,2m í rýminu. Í greinagerð hönnuða kemur fram hvaða rými í hvaða íbúðum eða vinnurýmum hafa verið metin. Einnig kemur þar fram hversu mörg útsýnislög sjást úr rýminu og í hversu stórum hluta rýmisins þau sjást. ![]() Við hönnun og framkvæmd sólskermunar (svo sem gardína, gluggatjalda, rimla, skyggnis) skal leitast við að viðhalda útsýni á notkunartíma rýmis og taka tillit til þess hversu gegnsæ sólafskermun er.
|
